Pod koniec XIX w. nieopodal starej synagogi, przy ul. Jagiellońskiej, zbudowano drugą Synagogę. Otwarcie tej świątyni nastąpiło w 1890r. Inicjatorami jej budowy była spolonizowana, postępowa inteligencja żydowska, skupiona w założonym w 1879r. “Stowarzyszeniu Modlitewny Związek Izraela“. Synagoga Tempel znajdowała się na rogu ulicy Jagiellońskiej 45 i ulicy Serbańskiej. Był to budynek murowany z czerwonej cegły, nieotynkowany, wzniesiony na planie kwadratu. Do głównych drzwi prowadziły szerokie schody. Ścianę frontową wieńczyły dwie tablice mojżeszowe. Synagogę wzorowano stylem na synagogach austriackich i zachodnioeuropejskich. Wnętrze prezentowało się bardzo bogato, na ścianie wschodniej znajdował się Aron ha-kodesz, który stał między dwoma tablicami Dekalogu.
Po bokach były wybudowane empory, na których znajdowały się galerie dla kobiet. Wszystkie modlitwy były w 90% w języku polskim. Kobiety i mężczyźni siedzieli razem. Tam chodziła żydowska inteligencja, nie wymagano noszenia brody ani tradycyjnych żydowskich kapeluszy. Synagoga Tempel wyposażona była w organy. Na rozpoczęcie i zakończenie roku szkolnego odbywały się w niej nabożeństwa dla młodzieży. Opiekę nad świątynią sprawował Zarząd Stowarzyszenia Nowej Świątyni Izraelickiej W czasie II wojny hitlerowcy spalili synagogę, a w latach 50 podzieliła los Starej Synagogi i została rozebrana na polecenie ówczesnych władz miejskich.
