Fort VI – „Iwanowa Góra” potocznie nazywany jest fortem Helicha. Powstał on na bazie siedmio-bocznego szańca ziemno-drewnianego ok. roku 1880 w latach póżniejszych był modernizowany. Był to fort artyleryjski, jedno wałowy stały do obrony bliskiej. Osłaniał południowo-zachodni odcinek obrony. Był on wyposażony w elektryczne oświetlenie, ogrzewanie i łączność telefoniczną. Jak podają źródła historyczne zimą z 1914 na 15 r. na przedpolach fortu VI doszło do zaciekłych walk. Według ocen strategów natarcie na tym odcinku obrony było bardzo utrudnione, dlatego też był on najsłabiej ufortyfikowanym ogniwem pierścienia obronnego twierdzy.
 Dodatkowym walorem obronnym fortu było jego położenie na wzniesieniu, którego wysokość wynosiła 370 m. dlatego rejon ten wzmocniono głównie stanowiskami dla piechoty bez budowy skomplikowanych instalacji obronnych. W tym celu na przedpolu fortu VI przygotowano odpowiednie stanowiska obronne, które nosiły nazwy „Helicha” i „Pod Mazurami”. Fort IV jest zniszczony w ok. 60%,  z uwagi na trudny dostęp rzadko jest odwiedzany przez turystów. Do dnia dzisiejszego na forcie zachowały się: wał z poprzecnicami i schronami pogotowia, resztki koszar szyjowych, oraz brama szyjowa.